Η ΨΕYΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

FAKE HISTORIC AND CULTURAL SIMILATION ΒΥ ΤΗΕ TURKS.

Γράφει ο Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος

Απαιτείται προσοχή σε μια όχι ακριβώς ΝΕΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ…  ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ  

Με το ΤΟΥΡΚΟΣ (λέξη με έννοια που δημιουργεί σύγχυση) δεν εννοούν τον Τούρκο κατ’ονομα αλλά τον ιστορικό λαό που κατοίκησε στην Ιωνία και μικρά Ασία, όπου και εστιάζουν κατ’επιλογή, εξ αρχαιοτάτων χρόνων...

Πρόκειται για προκλητική και ανιστόρητη εκμετάλλευση όλων των πολιτισμών που αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν στην περιοχή μετά την τελική κατάκτηση και υποδούλωσή τους από τα Τουρκικά (κεντροασιατικά) στίφη.

Είναι δεδομένο ότι οι Τούρκοι ως φυλή ήταν αρχικά μειονότητα,  μια ισχνή μειονότητα.

Ήταν όμως η ισχυρότερη, πλέον πολεμοχαρής και οργανωμένη που κατάφερε να επικρατήσει αρχικά επί των Βυζαντινών επαρχιών που ήταν υπό κατάρρευση και αργότερα να επεκταθεί σε έναν ακόμα ευρύτερο χώρο πέριξ της Μεσογείου αλλά και προς τα έγκατα της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Δεν ήταν Τούρκοι όλοι αυτοί αλλά Μωαμεθανοί με πάμπολλους άλλους λαούς συρόμενους υπό Τουρκική ηγεσία. Το ευφύημα των Τούρκων ήταν η ασυνήθιστη ανοχή τους στην διαφορετικότητα των υπόδουλων (σε αντίθεση με την μη ανοχή που έδειξαν οι Βυζαντινοί στα πλήθη των Εθνικων.  

Η ομογενοποίηση του Τουρκικού κράτους είναι νέο γεγονός που ξεκίνησε από την εποχή των Νεότουρκων και ισχυροποιήθηκε μετά τον ΑΠΠ υπό τον Κεμάλ, παράλληλα και ως κύριο επακόλουθο της ανταλλαγής των πληθυσμών.

Ομως το σημαντικό είναι ότι τα πολιτισμικά στοιχεία που σήμερα εμφανίζουν οι Τούρκοι ως δικά τους είναι ξένα και κατά βάση Ελληνικά και Ελληνοχριστιανικά (Βυζαντινά)

Θεωρούν ότι εφόσον αυτοί ζουν (εξ ‘ανέκαθεν μέσω των κατακτηθέντων…) στην περιοχή τους ανήκει η ιστορία και η προϊστορία αυτών των λαών.

Όμως ο πολιτισμός δεν κατακτάται δια των όπλων και η ιστορία δεν φαλκιδεύεται μέσω κατακτητικών τρυκ.

Οι Έλληνες μπορεί να πέρασαν από χίλια μύρια και ουσιαστικά να εξαφανίστηκαν ως αυτούσιος πολιτισμός κύρια από τους ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ μετά τις καταστροφικές διώξεις των Εθνικών αλλά δεν έπαυσαν να έχουν ως υπόβαθρο την γλώσσα τους και πολλές αναφορές στα πολιτιστικά στοιχεία των προγόνων τους, έστω μέσω του φίλτρου των Βυζαντινών.

Οι Τούρκοι σε αντιδιαστολή δεν δημιούργησαν πολιτισμό ενώ υιοθέτησαν την επιμελή γραφειοκρατία του Βυζαντίου ως σύστημα ελέγχου και διοίκησης επιτρέποντάς τους να επιβάλλονται, να ελέγχουν και να κυβερνούν τους πολυποίκιλους λαούς των κατακτήσεων τους κάτι που αναμφίβολα αντέγραψαν ως ιδέα οι Βρεττανοί που ξεχύθηκαν αργότερα ανά την υφήλιο αποκτώντας και ελέγχοντας ένα τεράστιο αριθμό ασύνδετων πολιτισμικά και χωρικά αποικιών.

Οι Τούρκοι δεν υιοθέτησαν ούτε την γλώσσα ούτε τον κυρίαρχο πολιτισμό των κατακτηθέντων λαών (πως θα μπορούσαν άλλωστε να το κάνουν σε τέτοια πανσπερμία…) και πολύ περισσότερο τον Ελληνικό που είναι εχθρικός στην ολοκληρωτική και ανελεύθερη θεώρηση του Ισλάμ παρά τα εξ αντιθέτου περί ειρηνικού ισλάμ διατυμπανίζομενα για λόγους θρησκευτικής προπαγάνδας. Όμως παρέμειναν ανεκτικοί στον Χριστιανισμό εφ’όσον καταβάλλονταν οι ανάλογοι φόροι.

Αρα, ο πυρήνας της διαμορφούμενης ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ των Τούρκων είναι η ΥΙΟΘΕΤΗΣΗ του πολιτισμού των λαών και των απογόνων τους όχι ως ουσίας και βάσησ της δικής τους πολιτισμικής εξέλιξης αλλά ως προϊόν ΑΠΑΓΩΓΗΣ για ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ που πέρα από την δανεική γραφειοκρατική κουλτούρα των Βυζαντινών έχει να επιδείξει μόνο σιροπιαστές λιχουδιές τη συνοδεία ναργιλέ και σαγηνευτικών κοιλιακών ταλαντώσεων.

Με άλλα λόγια ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ, ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΟΥΝ μια ΨΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ κλεμμένη από τους κατακτηθέντες χωρίς να ταυτίζονται με αυτήν… καθιστώντας οφθαλμοφανές ότι πρόκειται για προϊόν κλοπής και απόλυτα δικαιολογημένο τον χαρακτηρισμό της πράξης τους ως ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΠΑΤΕΩΝΙΑΣ ή κατά το δημοφιλές FAKE HISTORIC AND CULTURAL SIMILATION.